Hardheid is een van de belangrijkste indicatoren voor de kwaliteit van siliconen. Over het algemeen geldt: hoe hoger het rubbergehalte, hoe lager de hardheid. De hardheid van siliconen wordt voornamelijk bepaald aan de hand van de Shore-hardheidsnorm, die ook wordt gemeten met een Shore-hardheidsmeter. De hardheid varieert van 0 tot 100 graden, afhankelijk van de toepassing van het product. Siliconenproducten hebben verschillende hardheden, afhankelijk van het productieproces. Er zijn twee soorten processen: het vloeibaar-vastproces.

 

Het vloeibare siliconenproces kan worden gebruikt voor het maken van siliconenrubberproducten van "lage kwaliteit", bijvoorbeeld bij temperaturen tussen 0 en 20 graden. Zelfs als je het bij de hand hebt, is het erg plakkerig. Deze siliconenproducten zijn meestal zeldzaam en het ontwikkelen van een set mallen voor vloeibare siliconen is bijzonder kostbaar. Voor een paar exemplaren kost het al gauw tienduizenden dollars. De meeste vloeibare processen worden uitgevoerd bij temperaturen tussen 10 en 20 graden. Sommige siliconenrubberproducten die met vloeibare siliconentechnologie zijn gemaakt, zijn niet gemakkelijk zelf te verwijderen en kunnen problemen met oneffen randen veroorzaken vanwege het materiaal. Daarom is het vloeibare proces geschikt voor siliconenproducten van lage kwaliteit die geen zeer strikte zelfmontage vereisen. Aanbevolen vloeibare siliconenproducten: siliconen fopspenen.

 

2. Vastestofproces: Momenteel ligt de minimale hardheid van het vastestofsiliconenproces rond de 30 graden en de hoogste 80 graden. Hoewel een hogere hardheid mogelijk is, is het uitvalpercentage te hoog en worden de producten erg broos en moeilijk zelf te demonteren. Daarom ligt de optimale hardheid van het vastestofproces tussen de 30 en 70 graden. Zachtere producten kunnen niet worden gemaakt, maar de zelfontgrendelende randen zijn beter en het product heeft een mooie, braamvrije uitstraling.