Bij de productie en verwerking van siliconenproducten doen zich diverse problemen voor. Naast de negatieve factoren is het vastkleven van siliconen aan de mal een belangrijke factor die de productie-efficiëntie en -kwaliteit negatief beïnvloedt. De belangrijkste oorzaken van dit probleem en de bijbehorende oplossingen worden eerder besproken. Vervolgens wordt de vraag gesteld welke stappen nodig zijn voor een grondigere aanpak.

Op technisch niveau gaat het er vooral om de mallen en machines van siliconenfabrikanten te verbeteren om het lossingseffect te optimaliseren. Theoretisch gezien speelt de keuze van de grondstoffen een belangrijke rol. Verschillende soorten silicagel en rubber kunnen een verschillend lossingseffect opleveren, omdat siliconenfabrikanten verschillende mengmethoden hanteren. Dit resulteert in verschillende producteigenschappen. Het gebruik van een lossingsmiddel met een specifieke chemische samenstelling kan dan zeker betere resultaten opleveren. Maar hoe kies je het juiste lossingsmiddel?

Gewone externe lossingsmiddel
Deze methode wordt voornamelijk gebruikt bij het personaliseren van siliconenproducten. Na het uit de mal halen van de mal wordt een vloeibare spray op het maloppervlak aangebracht, waardoor het maloppervlak glad wordt en de productverwerking soepel verloopt. Het is in feite een soort tussenlaag die wordt aangebracht tussen twee objecten met een zwakke hechting, waardoor er een zekere isolatielaag ontstaat tussen het product en de mal, wat het losmaken vergemakkelijkt. De belangrijkste verwerkingsmethode wordt aan de buitenkant uitgevoerd en heeft geen invloed op het product zelf.

Interne lossingsmiddel voor mallen
De functie van interne en externe lossingsmiddelen is hetzelfde. Het verschil zit hem in het feit dat ze als additieven aan de siliconenrubbercompound worden toegevoegd. Ze worden aan de siliconengrondstof toegevoegd, waardoor het lossingsmiddel in het product doordringt en de hechting in de holtes vermindert. Deze bewerking kan echter ongewenste gevolgen hebben voor het product na de verwerking. Omdat interne lossingsmiddelen vaak voorkomen bij siliconenoliën met een hoge viscositeit, kunnen ze bij langdurige blootstelling aan warmte wit worden en kan het product gemakkelijk olie afgeven en een onaangename geur verspreiden. Dit hangt echter vooral af van de dosering. De toevoeging wordt namelijk in percentages bepaald en mag over het algemeen niet meer dan 3% bedragen. Een redelijke hoeveelheid is daarom effectief voor de productie-efficiëntie, terwijl een te hoge hoeveelheid negatieve gevolgen kan hebben.